خداوند متعال مسجد را نخستین و برترین مکان برای بشر قرار داد و آن را پناهگاه بندگان و مامن حقیقتجویان ساخت؛ خانهای که انبیا به عمرانش فخر کردند، به تطهیرش همت گماشتند و خدمت در آستانش را سرمایه قرب دانستند.
مسجد فضایی زنده، آگاه، شاهد و صاحبِ حق است. همیشه این مکان به روی همه گشوده است و دعوتی همگانی دارد، نه محدود به گروهی خاص و نه آمیخته با مقاصد پنهان. مسجد پاسخگوی نیاز امروز و پشتوانه فردا، مایه قوام و مرکز قیام بوده و ترک آن، غفلت و رخدادی پرهزینه است که فرد و اجتماع را در برابر انواع تهاجمات و تهدیدها آسیبپذیر و سست میسازد. با شناخت جامع کارکردهای مسجد میتوان فهمید که هیچ مرکزی توان جایگزینی این نقش جامع و بیبدیل را ندارد.
مساجد «خانه خدا و زیارتگاه او در زمین» است و هر که قدم در این خانه میگذارد، در شمار «زائران خدا» ثبت میشود و خداوند، میزبانی را بر عهده گرفته و وعده کرامت و پذیرایی داده است.
نکته قابل توجه آنکه ورود در این میهمانی، آدابی دارد و حضور و زیارت آن، معرفت میطلبد. چشیدن حلاوت مسجد، در گرو شناخت فضایل آن و پایبندی به آداب آن است؛ آدابی که از طهارت ظاهر و باطن آغاز میشود، با ورود همراه با خشوع، نشستن آگاهانه و ادبِ خروج، تکمیل میگردد و التزام عملی به اسلام را محقق میکند.
با این همه، در میان انبوه آثاری که درباره آداب زیارت انبیا و اولیا نوشته شده، زیارت خدا در مسجد و آداب حضور در خانه او کمتر موضوع تألیف مستقل قرار گرفته است؛ حال آنکه منابع روایی و فقهی شیعه در این باب، غنایی چشمگیر دارند. این اثر، تلاشی است برای پر کردن بخشی از این خلأ.
دریافت فایل کتاب فضائل و آداب زیارت مسجد
